Styczeń 2008

Kolejna panika Księżycowej Pełni???
Autor: harryportier 21.01.08, 18:53

To dość ciekawe zjawisko, ale paniki najczęściej wypadają w
okolicach księżycowej pełni. Kto nie wierzy, niech sprawdzi z
efemerydami w ręce paniki np. z 1907 r, z października 1929, z
października 1987, czy też października 1997 r. Wszędzie panika
pojawiała się kilka dni przed pełnią.

Zazwyczaj dno formuje się albo dokładnie w dniu pełni, albo plus
minus jeden do dwóch dni przed lub po pełni.
Jutro mamy właśnie Pełnię, wg moich efemeryd o 13.33 czasu polskiego.
Jeśli dodać do tego, że jutro jest 55 dzień spadków w USA, licząc od
11.10.2007 (liczba z szeregu Fibonacciego)to... emocjonalne dno jest
nad wyraz prawdopodobne.
To kolejne ciekawe zjawisko, którym zainteresowałem się ostatnio:
Ruchy na rynku bardzo często trwają tyle ile liczby z szeregu
Fibonacciego, ewentualnie bardzo mu pokrewnego szeregu Eduarda
Lucas'a,(względnie jakieś ich pochodne typu np. 23-24 jako pochodna
2,236 itp) mnożone przez jednostkę czasu np.tydzień, dzień handlowy
lub godzinę czy kwadrans.
Nazywam takie punkty czasowymi wsparciami i oporami, bo też podobnie
do nich działają.
Nigdy nie wiadomo, który zadziała i dobrze jest, jesli punkty z
kilku skal czasowych się mniej więcej pokrywają w tym samym miejscu -
to zwiększa prawdopodobieństwo zwrotu.
Jeśli na wsparciu/oporze czasowym widać formację odwrócenia np. ze
świec japońskich, formacji takiej trzeba przypisać bardzo duże
prawdopodobieństwo realizacji, duzo większe, niż normalnie.

Podobnie jak przełamanie wsparcia cenowego, przełamanie wsparcia
czasowego sugeruje kontynuację ruchu co najmniej do okolic
następnego wsparcia czasowego.
I tak, przełamanie parę dni temu w USA wsparcia czasowego na 47 dniu
handlowym (liczba z szeregu Lucas'a) sugerowało kontynuację ruchu do
kolejnego punktu wsparcia, którym jest właśnie 55 dzień.
Uwaga - nie należy być ścisłym i dokładnym - i odchylenie o plus
minus jeden - dwa dni od 55 dnia jest całkowicie dopuszczalne, ba,
nawet często się zdarza.
W dniu 22.01 mamy właśnie pokrycie się kilku róznych skal czasowyh
(intra z krótszego ruchu, 55 dzień handlowy od 11.10 itp.)oraz
wspomnianą wyżej Pełnię.

Jeśli uwzględnić, że po dzisiejszym spadku W20 jest bardzo blisko
okolic 50% zniesienia ruchu 2004-2007 (ok. 2750), analogicznie SP500
ma 62% zniesienie takiego ruchu na poziomie 1250 pkt (już dziś
kontrakty ES na Globex'ie pokazują, że rynek futures szacuje
jutrzejsze otwarcie na kasowym na SP500 na okolice 1270 pkt) a
rynek jest gigantycznie wprost wyprzedany przy nastrojach bliskich
katastrofie, scenariusz dnia zwrotnego jutro, czyli 22.01.08 uważam
za bardzo prawdopodobny.

PS. Nie zalecam pakowania się ani w krótkie (wiadomo dlaczego-
gigantyczne wyprzedanie) ani w długie - dni zwrotu potrafią być
olbrzymimi huśtawkami i jazdy naprzemienne po kilka procent w górę i
w dół mogą być na porządku dziennym, nim przed zamknięciem coś się
ustali.
Lepiej oddać trochę ewentualnego ruchu w górę, bo można nieźle
powylatytwać na sell stopach i wejść w długie jeden - 2 dni później,
pamiętając, że są to bardzo emocjonalne odbicia i zazwyczaj dochodzą
jedynie do poprzednich przełamanych zasadniczych wsparć (W20 okolice
3150-3250, a SP500 1360-1410).

Nawet jeśli formujemy dno spadków i szykujemy się do ruchu w górę,
to rynek ponownie przetestuje dołek ustanowiony w paniczno -
emocjonalnej atmosferze; polecam tu jako przykład obraz indeksów w
USA w 1987 r. np DJIA zrobił dno paniczne w październiku '87, ale
przetestował je ponownie w grudniu '87 nim ostatecznie ruszył do
wzrostów ( formacja W), czy panikę na brazylijskiej BOVESPA'ie z
przełomu lat 1998-99.

Dno uforomowane w panice jest z reguły Ponownie Testowane!!!!!!!!!!
Zazwyczaj test taki jest spokojniejszy (choć nie zawsze,vide ww.
BOVESPA, gdzie W formowało się poprzez dwukrotną panikę!)
Dopiero po jego obronie można mysleć o otwieraniu długich na nieco
dłuższy okres czasu niż kilka dni!!!
--
"Zaufaj:Czyż płatki kwiatów
Nie sypią się w dół jak trzeba?"
Kobayashi Issa (1763-1828)

Make all Member Variables Private.
This is one of the most commonly held of all the conventions of OOD. Member variables
of classes should be known only to the methods of the class that defines them. Member
variables should never be known to any other class, including derived classes. Thus they
should be declared private, rather than public or protected.
In light of the open-closed principle, the reason for this convention ought to be clear.
When the member variables of a class change, every function that depends upon those
variables must be changed. Thus, no function that depends upon a variable can be closed
with respect to that variable.