Prognozy na rok 2009 - Saxo bank

Cytat:

CHF: KONIEC OAZY SPOKOJU?
"W 2008 roku frank szwajcarski zachowywał się jak Dr Jekyll i Mr Hyde, w miarę tego, jak kryzys kredytowy rozlewał się na kolejne rynki. Po pierwsze, frank umacniał się wyraźnie wraz ze zdecydowanym kurczeniem się apetytu na ryzyko, co prawie zawsze miało miejsce w przeszłości. Zakładano, że CHF był masowo wykorzystywany jako waluta finansowania
w transakcjach typu carry trade, a wszystko, co związane z tym rynkiem może ulec odwróceniu. Jednakże po tym, jak frank zanotował rekordowe zwyżki w stosunku do euro, zaczął się szybko osłabiać w stosunku do tej waluty i w pod koniec 2008 roku gracze oraz makroinwestorzy zastanawiali się, jak bardzo ta waluta jest narażona na ryzyko płynące z sektora finansowego. Choć frank zyskiwał na popularności, szczególnie w przypadku kredytów hipotecznych w Europe Środkowej i Wschodniej, by kupić franki szwajcarskie jako walutę finansującą aktywa zagraniczne,
banki szwajcarskie oraz inwestorzy inwestowali także za granicą, i to kwoty przekraczające kilkukrotność PKB kraju, tak więc zobowiązania zagraniczne stanowią ogromne zagrożenie. Dalsze pęknięcia pojawiły się kiedy władze amerykańskie oraz niemieckie zaczęły na poważnie podnosić kwestie związane z rajami podatkowymi − może to nadwyrężyć zdolności Szwajcarii do dalszego przyciągania kapitału. Na początku roku 2009 mamy neutralne stanowisko
w odniesieniu do CHF. Jednakże w Nowym Roku frank może radzić sobie lepiej niż euro."

Koszyk pozycji krótkich walut Europy Środkowej i Wschodniej (CEE) vs. EUR
Trzy największe gospodarki Europy Środkowej były ulubienicami wśród rynków wschodzących w czasach wzrostu globalnej bańki kredytowej. Gospodarki te napędzał ogromy napływ kapitału: mieliśmy do czynienia z boomem inwestycji w aktywa trwałe oraz ekspansją kredytową, która przyniosła znaczący zwrot wartości udzielanych kredytów na wszystkich poziomach. Wszystkie trzy kraje mają ogromny deficyt budżetowy z powodu słabych warunków finansowania. W sektorze prywatnym udzielono wielu kredytów hipotecznych w walutach obcych, takich jak np. frank szwajcarski, gdyż wydawało się to najlepszym rozwiązaniem − większość najważniejszych walut spadała w stosunku do walut lokalnych, a stopy procentowe były niższe za granicą. Teraz, kiedy skutki bańki w sektorze nieruchomości rozprzestrzeniają się w zastraszającym tempie, kraje te będą zmuszone ponownie przywrócić równowagę. Dług zagraniczny niebezpiecznie rośnie, gdyż przepływ kapitału gwałtownie dewaluuje
te waluty. Źródło kredytowania też wyschło, zarówno dla posiadaczy kredytów hipotecznych w walutach obcych, którzy narażeni są na rosnące ryzyko niedotrzymania zobowiązań, a także dla samych państw, które będą musiały szybko reagować. W roku 2009 wszystkie trzy waluty gospodarek Europy Środkowej mogą gwałtowanie spaść w stosunku do EUR.

STOPY PROCENTOWE W 2009: DEFLACJA CZY INFLACJA?
Nie mamy wątpliwości: w 2009 r. nastąpią spadki stóp, w niektórych krajach znaczne. Kilka krajów, jak np. Wielka Brytania, otwarcie mówi o przyjęciu Polityki Zerowych Stóp, tak jak zrobiła to Japonia po pęknięciu bańki w 1990 r. EBC oraz Narodowy Bank Szwajcarii także będą zmuszone do większej obniżki stóp, gdyż Europa Wschodnia dozna zapaści na skutek niemożności refinansowania zaciągniętych kredytów.
Jednak w chwili obecnej najistotniejsze pytanie brzmi: Czy będziemy mieli deflację czy inflację? Aby na nie odpowiedzieć, trzeba zrozumieć nasz system walutowy. W przeszłości, kiedy obowiązywał standard złota oraz ograniczenia
wzrostu podaży pieniądza, dotkliwej deflacji można było się spodziewać w momencie, gdy kapitał ulegał zniszczeniu oraz następował gwałtowny wzrost realnej ceny zadłużenia. Jednak obecnie brak jest jakichkolwiek ograniczeń wzrostu podaży pieniądza. W Stanach Zjednoczonych podaż pieniądza M1 już teraz gwałtownie wzrosła o niebotyczne 10% po tym, jak przez 4 lata pozostawała niemalże na tym samym poziomie. Na całym świecie banki centralne podejmą te same działania: drukują i wydają pieniądze. Jesteśmy przekonani, że rok 2009 będzie rokiem deflacji, ale gwałtownie rosnąca podaż pieniądza nie dopuści do spadku cen przez długi czas i doprowadzi do inflacji przed 2010 rokiem.

RYZYKO KONTRA OAZA SPOKOJU: NADCHODZI GWAŁTOWNY WZROST SPREADÓW
Będzie to jednak scenariusz dla bardziej rozwiniętych krajów, posiadających bezpieczne prawa własnościowe oraz status oaz spokoju. Pozostałe kraje rynków wschodzących lub z niezrównoważonymi deficytami na rachunku obrotów bieżących nie będą w stanie w tej sytuacji obniżyć stóp procentowych. W rzeczywistości kraje rynków wschodzących mogą być zmuszone do podniesienia stóp, by przyciągnąć kapitał lub by zwyczajnie zapobiec dużym odpływom pieniędzy. Innymi słowy, mimo premii za ryzyko, osiągających już teraz rekordowe wartości, ulegną one nawet większemu rozszerzeniu w relacji do stanu dzisiejszego. Spready między korporacyjnymi i rządowymi papierami wartościowymi o stałym dochodzie, między rynkami wschodzącymi i krajami G10, między stałym dochodem o długiej i krótkiej dacie zapadalności, między ratingiem AAA a wysokim ryzykiem będą ciągle rosły.

Polecam... Więcej ciekawych analiz tutaj:
http://pl.saxobank.com/PL/_pdf/Oulook09.pdf